Konstanty Ildefons Gałczyński
Gałczyński Konstanty Ildefons (1905-1953), polski wybitny poeta. 1914-1918 przebywał wraz z rodzicami w Moskwie, ucząc się w polskiej szkole. Pierwszy utwór ogłosił w 1923. Studiował dorywczo filologię angielską i klasyczną na Uniwersytecie Warszawskim. Członek stowarzyszony grupy poetyckiej Kwadryga, współpracował także ze związanym ze Skamandrem, Cyrulikiem Warszawskim.
1931-1933 w Berlinie w charakterze referenta kulturalnego polskiego konsulatu. Od 1934 w Wilnie, następnie przeniósł się do podwarszawskiego Anina, podejmując 1936 współpracę z tygodnikiem Prosto z mostu.
W trakcie udziału w kampanii wrześniowej dostał się do niewoli i do końca wojny przebywał w obozie dla jeńców w Altengrabow. Po wyzwoleniu we Francji, Belgii i Włoszech. 1946 powrócił do kraju i osiadł w Krakowie, współpracując m.in. z Przekrojem i kabaretem Siedem Kotów. Następnie przez krótki czas w Szczecinie, na koniec znów w Warszawie.
Wybierz: |
